Hakikatten uzak geçen ömürler

Gaflet Perdesi: Hakikatten Bir Uzak Geçen Ömürler

Kaf Suresi 22. ayet-i kerimesinde buyrulan “…Fe keşefnâ anke gıtâeke fe basarukel yevme hadîd”

“Artık senin perdeni kaldırdık; bugün artık görüşün keskindir.”

Sırlı Şifa Usulü (Her türlü hastalık için)

×

Beşeriyetin büyük bir kısmı, kendisine bahşedilen muazzam cevherlerden ve fıtratına nakşedilen algı merkezlerinden habersiz, sâdece maddesel alemin dar sınırlarına hapsedilmiş bir ömür tüketmektedir. İnsanoğlu, baş gözünün ihata ettiği sığ zaviye ile yetinip hayatı sâdece et ve kemikten ibaret sayarken, aslında kendisinden saklanan yahut kendi gafletiyle saklı kıldığı muazzam bir şahitlik boyutundan mahrum yaşamaktadır.

Kaf Suresi 22. ayet-i kerimesinde buyrulan “…Fe keşefnâ anke gıtâeke fe basarukel yevme hadîd”

“Artık senin perdeni kaldırdık; bugün artık görüşün keskindir.”

beyanı, insanın gözündeki o kalın gaflet perdesini tasvir eder. Bu ilahi ikaz, sâdece ölüm anında zorunlu olarak kalkacak bir perdeyi değil; insanın dünyadayken de kendi algısına çektiği sınırları işaret etmektedir.

Saklanan Hakikat: Atıl Bırakılan Donanım:

Hâlık-ı Zülcelâl, kulunun fıtratına kalp gözünü (basireti) ve yönlerin hükmünü kaldıran o gizli algı nüvelerini (baş arka gözünü) asla fuzuli ya da abes yere dercetmemiştir. Ancak modern dünya ve nefsi meşguliyetler, insanı sâdece önündeki maddesel çerçeveye bakmaya zorlayarak bu muazzam donanımı atıl bırakmıştır. İnsanların “hayat” zannederek tükettiği kısıtlı ömür;

Dar Bir Açıya Sıkışmak: Hakikatin sâdece beş duyu organıyla sınırlı olduğunu zannederek, mülk aleminin arkasındaki melekût sırlarına kör kalmaktır.

Yönlerin ve Mesafelerin Esiri Olmak: Zaman ve mekân algısının ötesine geçebilecek bir ruha sahipken, sâdece önünü gören ve arkasından, uzağından, sırrın esrarından bihaber yaşayan bir ömre razı olmaktır.

İllüzyonu Gerçek Sanmak: Üzerindeki beşerî örtüleri (gıtâ) yırtıp atamadığı için, dünyanın geçici perdelerini nihai hakikat zannederek bir ömrü heba etmektir.

Sünnetullahın Gizli Mirası

Peygamberlerler ve Peygamber Efendimiz’in (s.a.v.) önünü gördüğü gibi arkayı da görmesi ve bu nebevi mirasa varis olan sâdık zatların mesafeleri dürüp yüzlerce kilometre ötesine “hadîd” (demir gibi keskin) bir basarla şahitlik etmesi, insana asıl ufkunu gösteren birer vesikadır. Bu keskin görüş, seçilmiş bir azınlığın fantezisi değil; fıtrattaki cevherin hakkıyla işlenmesiyle tecelli eden bir sünnetullahtır.

Elhasıl; İnsanların birçoğu, kendilerine emanet edilen bu üç boyutlu algı sistemini (baş, arka ve kalp gözünü) hiç çalıştırmadan, tabiri caizse kendi cevherine yabancı olarak bu dünyadan göçmektedir..

Hakikatten yana saklanan ne varsa, aslında insanın kendi gaflet perdesinin arkasında gizlidir. O perdeyi dünyadayken ilim, ihlas ve sâdık bir duruşla aralamayanlar, ömür boyu sahip oldukları o muazzam hazinenin varlığına eremeden geçip giderler.